پیامبرمن

آیه های خیزران بر لبت نازل می شود

ای پیامبر من

حسین.

ادب حسین

به سکوت حسین خرده ها گرفتند...

نمی دانستند به احترام برادرش حسن،

در پیش او سخن نمی گوید.

عباس هم از او یاد گرفت

از حسین!

بخوان حسین

برایش گفته بودند

قرآن خوانده ای سر به نی...

از خشم دهانش کف کرده بود

فریاد می زد

"دروغ است دروغ

اینها افسانه هایی  است که علوی ها ساخته اند

به شما ثابت خواهم کرد

خیزرانم کجاست؟"

چنین شد

که خیزران به لب و دهانش می زد

با حرص خوردن می گفت

"بخوان حسین

بخوان..."

متوکل خبیث

به آب می بندد

و شخم می زند تا اثری نماند از  مزار حسین

حالا امام نقی با چنین کسی روبروست

با متوکل ملعون...

دشمن درجه یک علی و فرزندانش...

افت

می گفت هیئتی است...

ولی نمی دانم چرا  اهل دود بود!

گفتمش"چشمانت را ببند

حسین یا یزید

کدام را پای قلیان می بینی؟!"

مهمان

داشت غذا می خورد پسر مرجانه...

که سر را اوردند!

با خنده می گفت:

"بفرما

حسین

از خودت پذیرایی کن"

فیلم

می ترسم اگر کربلا هم بودیم ظهر روز دهم...

فیلم می گرفتیم با گوشی های

چندمگاپیکسلی یمان ...!!

فهم

هل من ناصرت یعنی "کسی نیست تا

حرف مرا به این جماعت بفهماند..."

حسین کشته کج فهمی و نفهمی هاست...

پرچم

تاریخ پرچم باز می گردد

به پس از آن ده سوار

که تاختند بر جسم شریفت...

چنان که باد هم تکان می دهد تو را...

دخترشهید

دو دختر شهید،

زیر پای  اسبان شهید می شوند...

از نام پدرشان ،می پرسی

در جواب می شنوی

"حسن"

منبع:

معالی السبطین ص 52و 53